راهنمای راننده

راحتی کمر و گردن: تنظیم صندلی برای روزهای طولانی رانندگی

محل کار یک راننده یک صندلی است. ساعت‌های طولانی و در هر نوع ترافیکی روی آن می‌نشینید و بدنتان باید نتیجه‌اش را تحمل کند. بسیاری از رانندگان در پایان یک هفتهٔ شلوغ می‌بینند کمر یا گردنشان شکایت می‌کند و بعضی گمان می‌کنند این فقط بخشی از کار است. اغلب چند تغییر کوچک در شیوهٔ نشستن، روز را برایتان راحت‌تر می‌کند. اگر راننده‌ی تاکسی اینترنتی، راننده‌ی تاکسی یا راننده‌ی شخصی هستید، این راهنما برای شماست.

این راهنما دربارهٔ تمام شهر شماست، نه فقط فرودگاه، و دربارهٔ صندلی و داخل خودرو است، نه حرکات کششی‌ای که بیرون از ماشین انجام می‌دهید. این‌ها توصیه‌های عمومی برای راحتی است، نه توصیهٔ پزشکی. راهنما نمی‌تواند بگوید بدن شما چه مشکلی دارد و جای متخصص را نمی‌گیرد. اگر درد مدام برمی‌گردد، بدتر می‌شود، پخش می‌شود یا با بی‌حسی یا ضعف همراه است، با پزشک یا یک متخصص دیگر صحبت کنید. این راهنما از هیچ آمار و رقمی استفاده نمی‌کند.

پاسخ کوتاه

  • صندلی شما یک ابزار است. آن را عمداً تنظیم کنید، نه اینکه به همان حالتی که مانده رضایت دهید.
  • وضعیتی را هدف بگیرید که در آن تکیه‌گاه دارید و کشیده نمی‌شوید و بدون فشار به پدال‌ها و فرمان می‌رسید.
  • آینه‌ها و گوشی را بعد از صندلی تنظیم کنید تا لازم نباشد خم شوید یا گردنتان را دراز کنید.
  • تکیه‌گاه‌های کوچک، مثل یک حولهٔ لوله‌شده یا یک کوسن، می‌توانند کمک کنند، اما باید طبیعی حس شوند، نه تحمیلی.
  • گاهی وضعیتتان را کمی عوض کنید و در استراحت‌ها از ماشین پیاده شوید.
  • دردی که ادامه پیدا می‌کند دلیلی است برای مراجعه به متخصص، نه دلیلی برای تحمل کردن و ادامه دادن.

چرا صندلی مهم است

رانندگی آرام به نظر می‌رسد، اما بدن را مدت طولانی در یک شکل نگه می‌دارد. لگنتان خم است، بازوها جلو هستند، سرتان به‌سوی جاده چرخیده و پاهایتان مشغول‌اند. لرزش و ناهمواری‌های کوچک از طریق صندلی منتقل می‌شود. تنشی را هم که از مراقب ترافیک بودن و نگه داشتن برنامه در ذهن می‌آید به آن اضافه کنید؛ شانه‌ها و گردن اغلب بی‌آنکه متوجه شوید سفت می‌شوند.

این به معنای آسیب‌زا بودن رانندگی نیست. معنایش این است که یک تنظیم بد فشار کوچکش را بارها و بارها تکرار می‌کند و یک تنظیم بهتر به‌جای آن راحتی را تکرار می‌کند. هر فرد و هر خودرو متفاوت است، پس نکته‌های زیر را چیزهایی برای امتحان کردن بدانید.

از صندلی شروع کنید

صندلی را پیش از راه افتادن تنظیم کنید، نه بعد از اینکه شروع به احساس ناراحتی کردید. ترتیب زیر ترتیب معقولی است.

  1. ارتفاع. طوری بنشینید که روی داشبورد را خوب ببینید و پاهایتان زیر فرمان له نشود. اگر صندلی بالا و پایین می‌رود، چند حالت را امتحان کنید.
  2. فاصله. آن‌قدر نزدیک بنشینید که بتوانید پدال‌ها را کامل فشار دهید بی‌آنکه انگشتان پایتان کشیده شود و زانوهایتان کمی خم بماند.
  3. زاویهٔ پشتی. آن‌قدر صاف بنشینید که ببینید و واکنش نشان دهید، اما نه آن‌قدر خشک که شانه‌هایتان بالا بیایند. کمی خواباندن پشتی، طوری که کمرتان به صندلی تکیه کند، نقطهٔ شروع رایجی است.
  4. نشیمن صندلی. اگر زاویهٔ نشیمن صندلی‌تان قابل تنظیم است، مطمئن شوید رانتان در بیشتر طولش تکیه‌گاه دارد و پشت زانوها فشاری وارد نمی‌شود.
  5. کمر. اگر خودرویتان تکیه‌گاه کمر دارد، امتحانش کنید. اگر ندارد، یک حولهٔ کوچک لوله‌شده یا یک کوسن نازک می‌تواند به کمرتان چیزی بدهد که به آن تکیه کند.
  6. پشت‌سری. آن را نزدیک پشت سرتان بگذارید، نه دور از آن. برای ایمنی آنجاست و تنظیم درستش از گردنتان هم حمایت می‌کند.

هر بار یک تغییر بدهید و پیش از تغییر بعدی مدتی رانندگی کنید تا بفهمید چه چیزی کمک کرد.

فرمان و بازوها

وقتی صندلی درست شد، بازوهایتان را بررسی کنید.

  • فاصله تا فرمان. باید بتوانید آن را با بازوهایی که کمی خم‌اند بگیرید، نه کاملاً صاف و قفل‌شده و نه کشیده به جلو.
  • ارتفاع و زاویهٔ فرمان. اگر فرمان قابل تنظیم است، آن را طوری حرکت دهید که شانه‌هایتان آرام بمانند.
  • جای دست‌ها. فرمان را طوری بگیرید که شانه‌هایتان پایین بمانند. اگر شانه‌ها آرام‌آرام به‌سوی گوش‌ها بالا می‌روند، چیزی باید تنظیم شود، یا شاید فرمان را بیش از حد محکم گرفته‌اید.

آینه‌ها، صفحه‌نمایش و گردن

گردن شما چشمتان را دنبال می‌کند. اگر چیزی که باید ببینید خیلی بالا، خیلی پایین یا خیلی کنار باشد، سرتان هم با آن کشیده می‌شود.

  • آینه‌ها را بعد از صندلی تنظیم کنید، از وضعیت معمول رانندگی، تا برای استفاده از آن‌ها مجبور نباشید خم شوید.
  • گوشی را در ارتفاعی راحت بگذارید، نزدیک خط دید ولی هرگز طوری که جاده را بپوشاند. نگاه کردن به پایین، روی پایتان، برای مدت طولانی برای گردن سخت است و ناایمن. برای تنظیم کامل، راهنمای نگهدارنده‌های گوشی و مسیریابی را ببینید.
  • اول با چشم نگاه کنید، و وقتی لازم شد نقطهٔ کور را بررسی کنید سرتان را بچرخانید. گردنتان را ساعت‌ها در یک وضعیت قفل نکنید.

تکیه‌گاه‌های کوچک مفید

لازم نیست چیز گرانی بخرید. بعضی رانندگان این‌ها را مفید می‌دانند:

  • یک حولهٔ کوچک لوله‌شده یا کوسن کمری برای پایین کمر.
  • یک کوسن صندلی که نشستن را یکنواخت‌تر می‌کند، اگر صندلی‌تان صاف یا فرسوده است. کوسنی انتخاب کنید که خط دیدتان را تغییر ندهد و باعث لیز خوردنتان نشود.
  • یک بالش گردنی یا پارچهٔ لوله‌شده، فقط اگر طبیعی حس می‌شود و سرتان را به جلو نمی‌راند.

دربارهٔ هر چیزی که وضعیت نشستنتان را نسبت به کیسه‌های هوا یا کمربند ایمنی تغییر می‌دهد مراقب باشید. دفترچهٔ راهنمای خودرو را دنبال کنید و از تکیه‌گاه‌هایی که هنگام رانندگی می‌لغزند یا شل می‌شوند استفاده نکنید. اگر تکیه‌گاهی حالتان را بدتر می‌کند، آن را بردارید.

کم ولی مکرر حرکت کنید

حتی یک تنظیم خوب هم قرار نیست ساعت‌ها شما را بی‌حرکت نگه دارد.

  • وزنتان را آرام جابه‌جا کنید وقتی ایمن است، مثلاً پشت چراغ قرمز.
  • بین سفرها هر وقت توانستید سرپا بایستید. ایمن پارک کنید، پیاده شوید و دور ماشین قدم بزنید. یک برنامهٔ کششی واقعی راهنمای خودش را دارد، پس اینجا نکته فقط این است که صندلی را ترک کنید.

استراحت‌ها بخشی از برنامه‌اند، نه پاداش تمام کردن کار. به خستگی هم کمک می‌کنند، که راهنمای خودش را دارد.

سوار و پیاده شدن از ماشین

بخش زیادی از فشار در لحظه‌هایی پیش می‌آید که شبیه رانندگی نیستند.

  • با احتیاط بلند کنید. اگر در جابه‌جایی بار کمک می‌کنید، زانوهایتان را خم کنید و بار را نزدیک بدنتان نگه دارید. چیزی را که خیلی سنگین به نظر می‌رسد بلند نکنید و قواعد پلتفرمتان دربارهٔ بار و توان خودتان را در نظر بگیرید.
  • کمتر بچرخید. به‌جای اینکه از روی صندلی بپیچید تا چیزی را از عقب بردارید، توقف کنید و کل بدنتان را بچرخانید یا پیاده شوید.
  • آنچه لازم دارید در دسترس باشد، مثل آب، شارژر و دستمال کاغذی، تا هنگام رانندگی برای آن‌ها دست دراز نکنید.

وقتی چیزی شروع به درد کردن می‌کند

دردها پیش می‌آیند و بسیاری از آن‌ها می‌گذرند. با این حال، به آنچه بدنتان می‌گوید گوش دهید.

  • توجه کنید چه وقت پیش می‌آید. بعد از چند ساعت مشخص؟ در یک وضعیت مشخص؟ در روزهای مشخص؟ یادداشت کردن زمان شروع ناراحتی به تنظیم کردن کمک می‌کند.
  • یک چیز را عوض کنید، مثل تکیه‌گاه کمر یا زاویهٔ صندلی، و ببینید کمک می‌کند یا نه.
  • درد را صرفاً تحمل نکنید و ادامه ندهید. نادیده گرفتنش ممکن است آن را بدتر کند.
  • اگر درد ادامه پیدا کرد، شدیدتر شد، پخش شد یا با بی‌حسی، مورمور یا ضعف همراه بود، به متخصص مراجعه کنید. پزشک یا فیزیوتراپیست می‌تواند وضعیت شما را بررسی کند، کاری که یک راهنما نمی‌تواند.

یک بررسی نمونهٔ تنظیم

این را یک بار در خانه و پیش از شیفت امتحان کنید و هر وقت چیزی درست حس نشد تکرار کنید.

  1. ارتفاع و فاصلهٔ صندلی را تنظیم کنید.
  2. زاویهٔ پشتی و تکیه‌گاه پایین کمر را تنظیم کنید.
  3. پشت‌سری را بگذارید.
  4. فرمان را تنظیم کنید.
  5. آینه‌ها را از وضعیت معمولتان تنظیم کنید.
  6. گوشی را طوری نصب کنید که بدون خم کردن گردن ببینیدش.
  7. آب و شارژر را در دسترس راحت بگذارید.
  8. لحظه‌ای بنشینید و شانه‌هایتان را بررسی کنید. پایین‌اند؟ فکتان شل است؟
  9. مدتی رانندگی کنید، سپس ببینید هنوز چه چیزی اذیتتان می‌کند.

بعد از چند شیفت، بهترین تنظیم خودتان را خواهید شناخت. اگر خواستید تنظیم‌هایتان را یادداشت کنید تا بعد از اینکه شخص دیگری ماشین را استفاده کرد به آن‌ها برگردید.

فهرست سریع

  • صندلی را عمداً تنظیم کنید: ارتفاع، فاصله، زاویهٔ پشتی و تکیه‌گاه پایین کمر.
  • پشت‌سری، فرمان، آینه‌ها و گوشی را از وضعیت معمولتان تنظیم کنید.
  • فقط اگر طبیعی و ایمن حس می‌شود از تکیه‌گاه کوچک استفاده کنید.
  • وضعیتتان را آرام عوض کنید و در استراحت‌ها صندلی را ترک کنید.
  • هنگام جابه‌جایی بار با احتیاط بلند کنید و بچرخید.
  • اگر درد ادامه پیدا کرد، پخش شد یا با بی‌حسی یا ضعف همراه بود، با یک متخصص صحبت کنید.

PeakMere نشان می‌دهد شهر شما کی احتمالاً آرام است، تا از صندلی پیاده شوید و به کمرتان استراحتی بدهید.