راهنمای راننده

خدمت‌رسانی به مسافران با نیاز حرکتی: صبر، فضا و احترام

بعضی از مسافران شما آهسته‌تر حرکت می‌کنند، کمی فضای بیشتر لازم دارند یا از ویلچر، واکر، عصا یا وسیله‌ی کمکی دیگری استفاده می‌کنند. بعضی دیگر شرایطی دارند که دیده نمی‌شود. برای این مسافران، سفر راهی است برای حفظ استقلالشان و رسیدن به وقت دکتر، دیدار خانواده یا یک شب بیرون رفتن. راننده‌ی آرام و محترم این سفر را راحت می‌کند و راننده‌ی بی‌حوصله آن را پراسترس.

این راهنما برای رانندگان تاکسی اینترنتی، رانندگان تاکسی و رانندگان شخصی است. درباره‌ی کل شهر شماست، نه فقط فرودگاه. این‌ها توصیه‌های عملی و کلی درباره‌ی نگرش و عادت‌هاست. توضیح نمی‌دهد که قانون چه چیزی از شما می‌خواهد و جای آموزش را هم نمی‌گیرد. قواعد مربوط به خودروهای قابل‌دسترس، حیوانات کمکی و کارهایی که باید انجام دهید در هر محل و هر پلتفرم فرق دارد، پس از قوانین پلتفرم خود و قانون محلی که در آن رانندگی می‌کنید پیروی کنید. اگر مطمئن نیستید، از پشتیبانی پلتفرم‌تان بپرسید.

پاسخ کوتاه

  • پیش از کمک کردن بپرسید و به پاسخ گوش دهید. مسافر می‌داند چه چیزی لازم دارد.
  • هرگز عجله نکنید. چند دقیقه‌ی بیشتر بخشی از سفر است.
  • با خود مسافر صحبت کنید، نه با کسی که همراهش است.
  • جایی توقف کنید که صاف و امن باشد، نزدیک ورودی، و دور درِ خودرو فضا باقی بگذارید.
  • بدون پرسیدن به وسیله‌ی کمکی یا به خود فرد دست نزنید.
  • درباره‌ی کارهایی که خودروی شما از پسشان برمی‌آید صادق باشید. اگر مناسب نیست، روند پلتفرم‌تان را دنبال کنید.
  • فقط به روش‌هایی کمک کنید که برای خودتان و برای آن‌ها ایمن است.

نگرش درست

بهترین آمادگی یک تکنیک نیست. یک نگرش است و سه بخش دارد.

صبر. سوار و پیاده شدن از ماشین برای بعضی مسافران خیلی بیشتر طول می‌کشد. این زمان مشکلی نیست که باید رفعش کرد. فقط زمانی است که سفر لازم دارد. مسافری که به عجله وادارش کنند ممکن است زمین بخورد.

احترام. با مسافر مثل یک بزرگسال رفتار کنید که بدن خودش را می‌شناسد. با لحن تحقیرآمیز حرف نزنید. درباره‌ی کارهایی که می‌تواند یا نمی‌تواند انجام دهد فرض‌های خودتان را وارد نکنید. درباره‌ی بیماری یا سابقه‌ی پزشکی‌اش نپرسید. اگر بخواهد، خودش می‌گوید.

شأن و کرامت. کمک را ساده و صمیمی پیشنهاد کنید، بدون ماجراسازی. جمله‌ای ساده مثل «می‌خواهید کمکتان کنم یا ترجیح می‌دهید خودتان انجام دهید؟» محترمانه است و گفتنش آسان.

پیش از سوار کردن

آمادگی پیش از رسیدن به کنار خیابان شروع می‌شود.

  1. درخواست را با دقت بخوانید. ممکن است پلتفرم شما یادداشتی درباره‌ی نیازهای مسافر نشان دهد. وقتی نزدیک شدید دوباره آن را بخوانید.
  2. خودروی خود را بررسی کنید. آیا صندوق عقب برای ویلچر تاشده یا واکر خالی است؟ آیا صندلی عقب آزاد است؟ آیا داخل ماشین مرتب است و جای حرکت دارد؟
  3. صادقانه تصمیم بگیرید که می‌توانید این سفر را انجام دهید یا نه. اگر مسافر به خودرویی نیاز دارد که شما ندارید، مثلاً ون مجهز به رمپ، تظاهر نکنید. در این مورد روند پلتفرم‌تان را دنبال کنید و مسافر را بدون خبر کردن بلاتکلیف رها نکنید.
  4. زود و روشن پیام بدهید. بگویید چه کسی هستید، خودرو چه شکلی است و کجا هستید. برای مسافری که ممکن است خواندن صفحه برایش سخت باشد، یک تماس کوتاه راحت‌تر است. ساده و دوستانه حرف بزنید.
  5. آماده‌ی صبر کردن باشید. ممکن است مسافر چند دقیقه برای بیرون آمدن وقت لازم داشته باشد. در جای امنی منتظر بمانید و با عجله لغو نکنید. درباره‌ی مدت انتظار از قوانین پلتفرم‌تان پیروی کنید.

کنار خیابان

جایی که توقف می‌کنید تفاوت بزرگی ایجاد می‌کند.

  • جایی توقف کنید که صاف و امن باشد. از شیب، جوی، گودال آب، برف و زمین ناهموار دوری کنید. شیب‌راهه‌ی پیاده‌رو یا رمپ، بسته به جایی که پارک می‌کنید، می‌تواند کمک باشد یا مانع.
  • نزدیک ورودی توقف کنید، اگر قواعد آن مکان اجازه بدهد. تابلوهای نصب‌شده مقدم‌اند. اگر نمی‌توانید همان جایی که مسافر هست توقف کنید، توضیح دهید و روی جای بهتری توافق کنید.
  • دور در فضا بگذارید. آن‌قدر نزدیک ماشین دیگر یا دیوار پارک نکنید که در کامل باز نشود.
  • فلاشرها را روشن کنید وقتی مجاز است، تا رانندگان دیگر شما را ببینند.
  • ماشین را در حالت پارک بگذارید تا مسافر سوار شود. ماشین در حال حرکت برای همه خطرناک است.
  • سمت عبور ترافیک را در نظر داشته باشید. اگر می‌شود، در را از سمت امن و دور از ماشین‌های عبوری باز کنید.

سوار و پیاده شدن

هر مسافری این کار را به شیوه‌ی خودش انجام می‌دهد و بهترین کمک همان است که خودش بخواهد.

  • بپرسید چه چیزی کمک می‌کند. «چطور می‌توانم کمکتان کنم؟» بهتر از حدس زدن است.
  • در را کامل باز کنید و محکم نگه دارید.
  • مسافر یا وسیله‌اش را نگیرید، نکشید و بلند نکنید، مگر خودش بخواهد و شما بتوانید با ایمنی انجامش دهید. ممکن است به او و به خودتان آسیب بزنید.
  • بازویتان را فقط در صورت درخواست پیشنهاد دهید و بگذارید مسافر سرعت را تعیین کند.
  • مسیر را باز نگه دارید. کیف، چتر و هر چیزی را که روی صندلی است پیش از آمدن او کنار بگذارید.
  • فقط اگر مسافر خواست، در بستن کمربند کمک کنید.
  • در مقصد همین مراقبت را تکرار کنید. در جای امنی توقف کنید، در را باز کنید و منتظر بمانید.

وسایل کمکی حرکتی

ویلچر، واکر، عصا و اسکوتر بخشی از بدن و استقلال مسافر هستند.

  • پیش از دست زدن بپرسید. هرگز بدون اجازه وسیله‌ای را جابه‌جا نکنید.
  • بپرسید چطور تا شود و جا بگیرد، اگر قرار است در صندوق عقب برود، و بگذارید مسافر خودش به شما بگوید. بسیاری از وسایل کمکی قطعاتی ظریف یا ضروری دارند.
  • چیزی را که نمی‌توانید با ایمنی بلند کنید بلند نکنید. ویلچر و اسکوتر سنگین می‌تواند به کمر شما آسیب بزند. اگر از پسش برنمی‌آیید، مؤدبانه بگویید و روند پلتفرم‌تان را دنبال کنید.
  • وسیله را در طول سفر محکم نگه دارید تا سر نخورد و نیفتد، و در پایان با دقت به مسافر برگردانید.

اگر مسافر در طول سفر روی ویلچرش بماند، این به خودرویی نیاز دارد که برای همین ساخته شده باشد و به قواعدی که باید رعایت کنید. بداهه‌کاری نکنید. اگر خودروی شما برای این مجهز نیست، بگویید و روند پلتفرم‌تان را دنبال کنید.

مسافرانی که نیازشان دیده نمی‌شود

هر نیازی دیدنی نیست. بعضی مسافران در شنوایی، بینایی، تعادل، خستگی، حافظه یا درد مشکل دارند. بعضی شرایطی دارند که روز به روز فرق می‌کند.

  • روشن و آرام باشید. جمله‌های کوتاه، صدای دوستانه و تکرار چند نکته‌ی اصلی کمک می‌کند.
  • برای مسافر با اختلال بینایی، بگویید چه کسی هستید، خودرو را توصیف کنید و وقتی کنار در رسیدید خبر دهید. بدون پرسیدن دست نزنید.
  • برای مسافر با مشکل شنوایی، پیام کوتاه ممکن است بهتر از تماس باشد. اگر ایمن است، موقع صحبت رو به مسافر باشید.
  • برای مسافری که زمان لازم دارد یا سؤال‌ها را تکرار می‌کند، دوباره با همان صبر پاسخ دهید.
  • برای مسافری که حیوان کمکی دارد، از قوانین پلتفرم‌تان و قانون محلی که در آن رانندگی می‌کنید پیروی کنید. حیوان را نوازش نکنید، غذا ندهید و حواسش را پرت نکنید. او در حال کار است.
  • نپرسید بیماری چیست. برای ارائه‌ی یک سفر خوب لازم نیست آن را بدانید.

با همراه مسافر

گاهی یکی از اعضای خانواده، یک مراقب یا یک دوست همراه مسافر است. اول با مسافر حرف بزنید و هر جا مفید بود همراه را هم وارد گفتگو کنید. طوری درباره‌ی مسافر حرف نزنید که انگار حضور ندارد. اگر همراه دستوری می‌دهد که به نظر می‌رسد مسافر نمی‌خواهد، مستقیم از خود مسافر بپرسید.

در فرودگاه و جاهای شلوغ دیگر

جاهای شلوغ فشار را بیشتر می‌کنند. فرودگاه‌ها، ایستگاه‌ها، بیمارستان‌ها و هتل‌ها جمعیت، پیاده‌روی طولانی و قواعد سخت‌گیرانه‌ی کنار خیابان دارند. بعضی‌ها کارکنانی دارند که مسافران را تا کنار خیابان همراهی می‌کنند. از مسافر بپرسید دوست دارد کجا شما را ببیند. راهنمای ما درباره‌ی خانواده‌ها و گروه‌های بزرگ در کنار خیابان ایده‌هایی دارد که برای مسافرانی که زمان بیشتری لازم دارند هم جواب می‌دهد. PeakMere می‌تواند تصویر زنده‌ی فرودگاه را نشان دهد و شاید به شما کمک کند حدس بزنید کنار خیابان چقدر شلوغ خواهد بود. هر چه در آن می‌بینید تخمین است.

سفر به بیمارستان آرامش بیشتری می‌طلبد. ممکن است مردم درد داشته باشند، خسته یا نگران باشند. ملایم، ساکت و بی‌عجله باشید.

مراقبت از خودتان

خدمت خوب نباید به شما آسیب بزند.

  • حد خود را بشناسید. بیشتر از آنچه با ایمنی از پسش برمی‌آیید بلند نکنید و نکشید.
  • از کمرتان محافظت کنید و اگر مسافر استقبال می‌کند از کمک دیگران استفاده کنید.
  • بین سفرها وقت بگذارید و از درخواست بعدی احساس فشار نکنید.
  • اگر پلتفرم‌تان آموزش یا اطلاعاتی ارائه می‌کند از آن بپرسید.

فهرست سریع

  • یادداشت مسافر را بخوانید، خودروی خود را بررسی کنید و صادقانه تصمیم بگیرید که می‌توانید سفر را انجام دهید یا نه.
  • زود و روشن پیام بدهید و آماده‌ی انتظار باشید.
  • جایی صاف، ایمن و نزدیک توقف کنید و از تابلوهای نصب‌شده پیروی کنید.
  • پیش از کمک بپرسید و هرگز بدون اجازه به فرد یا وسیله‌اش دست نزنید.
  • با مسافر صحبت کنید، نه با همراه او.
  • درباره‌ی بیماری‌ها نپرسید.
  • از قوانین پلتفرم‌تان و قانون محلی که در آن رانندگی می‌کنید پیروی کنید.
  • از کمر خودتان مراقبت کنید و هرگز سفر را با عجله انجام ندهید.

PeakMere به شما کمک می‌کند روزتان را با کمی فضای اضافه برنامه‌ریزی کنید، تا هیچ مسافری مجبور نباشد با عجله حرکت کند.