چرا مسافران 15 تا 45 دقیقه بعد از فرود به جلوی ترمینال میرسند
هواپیما مینشیند، تابلوی ورودیها میگوید «فرود آمد» و حس میکنید شلوغی همین حالا شروع میشود. بعد نیم ساعت در محل انتظار مینشینید تا اولین درخواست برسد. اگر این برایتان آشناست، با یکی از کاربردیترین واقعیتهای رانندگی در فرودگاه روبهرو شدهاید: زمان فرود، زمان سوار کردن مسافر نیست.
این نوشته برای هر کسی است که در فرودگاه مسافر سوار میکند، چه رانندهی تاکسی اینترنتی باشید، چه رانندهی تاکسی یا رانندهی شخصی. میخوانید چرا بین فرود و رسیدن به جلوی ترمینال فاصله هست، این فاصله معمولاً چقدر است، چه چیزی آن را طولانیتر یا کوتاهتر میکند و چطور از آن استفاده کنید تا کمتر منتظر بمانید.
پاسخ کوتاه
طبق برآوردهای PeakMere:
- مسافران پروازهای داخلی معمولاً حدود 15 تا 45 دقیقه بعد از فرود پروازشان به جلوی ترمینال میرسند.
- مسافران پروازهای بینالمللی معمولاً حدود 45 تا 90 دقیقه بعد از فرود به جلوی ترمینال میرسند، چون اول از کنترل گذرنامه و گمرک میگذرند.
اینها برآوردند، نه قانون. بعضی مسافران با یک کولهپشتی در 10 دقیقه بیرون میآیند؛ بعضی دیگر یک ساعت منتظر چمدانی میمانند که دیر رسیده. ولی برای برنامهریزی وقتتان، این دو بازه نقطهی شروع خوبیاند.
بین فرود و جلوی ترمینال چه اتفاقی میافتد
نشستن هواپیما فقط قدم اول است. معمولاً اینها بعدش میآید.
حرکت تا گیت
بعد از فرود، هواپیما باید از باند خارج شود و تا گیتش برود. در یک فرودگاه کوچک این کار شاید دو سه دقیقه طول بکشد. در یک فرودگاه بزرگ با مسیرهای طولانی، محوطههای شلوغ یا گیتی که هنوز خالی نشده، میتواند خیلی بیشتر طول بکشد.
باز شدن در و پیاده شدن
وقتی هواپیما پارک شد، در باید باز شود و مردم ردیف به ردیف پیاده میشوند. در یک هواپیمای کوچک منطقهای این سریع است. در یک هواپیمای بزرگ با مسافران زیاد، ردیفهای آخر ممکن است مدتی فقط منتظر بمانند تا به راهرو برسند.
مسیر پیاده
خیلی از فرودگاهها راهروهای طولانی، پیادهروهای متحرک و قطار بین ترمینالها یا گیتها دارند. مسافران برای سرویس بهداشتی، یک قهوه یا یک تماس تلفنی برای اینکه بگویند رسیدهاند هم میایستند. خانوادههای بچهدار و مسافرانی که به کمک ویلچر نیاز دارند اغلب بیشتر طول میکشند.
چمدانهای تحویلی
این اغلب بزرگترین بخش است. چمدانها باید تخلیه شوند، به ترمینال برده شوند و روی نوار نقاله بیایند. مسافرانی که فقط چمدان دستی دارند میتوانند از این مرحله بگذرند؛ مسافرانی با چمدان تحویلی اغلب مدتی کنار نوار منتظر میمانند.
دیدن آشنایان و درخواست سفر
بعضی مسافران اول همکاران یا خانوادهشان را میبینند. خیلیها فقط وقتی اپلیکیشن تاکسی اینترنتیشان را باز میکنند که چمدانشان را برداشتهاند یا نزدیک در خروجیاند. بعد هنوز درخواست باید به یک راننده برسد و راننده باید خودش را به محل سوار شدن برساند.
همه را که جمع کنید، راحت میفهمید چرا بازهی پروازهای داخلی حدود 15 تا 45 دقیقه است.
چرا پروازهای بینالمللی بیشتر طول میکشند
مسافرانی که با پروازهای بینالمللی میرسند مراحل اضافه دارند. معمولاً از کنترل گذرنامه میگذرند، چمدانهای تحویلیشان را برمیدارند و بعد از گمرک رد میشوند تا بتوانند بیرون بروند. وقتی چند پرواز بینالمللی نزدیک به هم فرود میآیند، صف کنترل گذرنامه میتواند طولانی شود. سفرهای بینالمللی معمولاً چمدان تحویلی بیشتری هم دارند.
به همین دلیل PeakMere برای ورودیهای بینالمللی یک بازهی جداگانه و طولانیتر به کار میبرد، حدود 45 تا 90 دقیقه بعد از فرود. اگر میبینید گروهی از پروازهای راه دور فرود میآیند، انتظار داشته باشید این مسافران دیرتر از جمعیت پروازهای داخلی بیرون بیایند، و در بازهی زمانی طولانیتری.
چیزهایی که این فاصله را طولانیتر یا کوتاهتر میکنند
- چمدان. فقط چمدان دستی سریعتر است؛ چمدان تحویلی وقت اضافه میگیرد.
- اندازهی هواپیما. مسافران بیشتر در یک هواپیما یعنی صف طولانیتر برای پیاده شدن و چمدانهای بیشتر روی نوار.
- اندازهی فرودگاه. فرودگاههای بزرگ با مسیرهای پیادهی طولانی یا قطار بین ترمینالها معمولاً چند دقیقهای بیشتر از فرودگاههای کوچک طول میکشند.
- آزاد بودن گیت. اگر گیت هنوز اشغال باشد، هواپیما قبل از اینکه کسی پیاده شود در محوطه منتظر میماند.
- پروازهای زیاد همزمان. وقتی چند پرواز نزدیک به هم فرود میآیند، نوارهای چمدان، پیادهروها و صفهای گذرنامه شلوغتر میشوند.
- ساعت روز. آخر شب فرودگاه ممکن است آرامتر باشد و بعضی مراحل سریعتر پیش برود، ولی کارکنان کمتر در شیفت هم میتوانند کارها را کند کنند. متغیر است، پس آن را یک حدس بدانید، نه قانون.
- مسافرانی که کمک لازم دارند. کمک ویلچر و مسافرانی با بچهی کوچک اغلب بیشتر طول میکشند.
- مسافران ترانزیتی. بعضی از مسافران یک پرواز ورودی اصلاً بیرون نمیآیند. آنها برای پرواز بعدیشان به گیت دیگری میروند.
مسافران ترانزیتی: شلوغ در آسمان، آرامتر جلوی ترمینال
نکتهی آخر در هابهای ترانزیتی بزرگ خیلی مهم است. یک پرواز ورودی پر به معنای جلوی ترمینال پر نیست.
دنور (DEN) را مثال بزنیم. در یک روز معمولی، تقریباً 54% از مسافران ورودی سفرشان را اینجا تمام میکنند؛ بقیه به پرواز دیگری میروند و هرگز به جلوی ترمینال نمیرسند. این را با JFK نیویورک مقایسه کنید، که تقریباً 90% از مسافران ورودی سفرشان را همانجا تمام میکنند، و میامی (MIA) با تقریباً 89%. پس در یک هاب بزرگ، یک موج فرود میتواند در آسمان عظیم به نظر برسد ولی جلوی ترمینال آرامتر حس شود، در حالی که در فرودگاهی که بیشتر مسافران سفرشان را آنجا تمام میکنند، بخش بیشتری از هر پرواز به مسافر بالقوه تبدیل میشود.
زمان رسیدن به گیت: باز هم نزدیکتر به جلوی ترمینال
هر جا زمان رسیدن به گیت در دسترس باشد، PeakMere زمان رسیدن به جلوی ترمینال را از لحظهای حساب میکند که پرواز به گیتش میرسد، نه از باند. این کار مرحلهی حرکت تا گیت را، که میتواند خیلی متغیر باشد، کنار میگذارد، پس برآورد به زمانی که مردم واقعاً بیرون میآیند نزدیکتر است. هر جا زمان گیت در دسترس نباشد، PeakMere از زمان فرود و بازههای بالا استفاده میکند.
به کار بستن آن: یک مثال
اینطور میشود بازهها را به یک برنامه تبدیل کرد. اینها برآوردهای یک روز معمولی در 12 ماه گذشتهاند، به وقت محلی فرودگاه. روزهای واقعی با فصل، تعطیلات، آبوهوا و تأخیرها جابهجا میشوند، پس همیشه وضعیت زنده را چک کنید.
در دنور، یکی از شلوغترین ساعتهای عصر برای ورودیها 6 تا 7 عصر است، با حدود 8,100 نفر که در یک روز معمولی فرود میآیند. با بازهی پروازهای داخلی، بیشتر این مسافران جایی بین حدود 6:15 عصر و 7:45 عصر به جلوی ترمینال میرسند. اگر ساعت 6 عصر وارد محل انتظار شوید، زود رسیدهاید. حدود 6:30 عصر برای بخش اصلی آن جمعیت در جای بهتری هستید.
در JFK و میامی، خیلی از پروازها بینالمللیاند و ریتم فرود خودشان را دارند. الگوهای ساعتبهساعت در دادههای ما بیشتر پروازهای داخلی را نشان میدهند، در حالی که جمعهای روزانه برآوردی برای همهی پروازهاست: در یک روز معمولی حدود 72,500 نفر در JFK و حدود 69,500 نفر در میامی فرود میآیند. برای این فرودگاهها ورودیهای زنده را چک کنید و یادتان باشد مسافران بینالمللی یک پرواز راه دور ممکن است 45 تا 90 دقیقه بعد از فرود بیرون بیایند.
| نوع پرواز | مسافران معمولاً کی به جلوی ترمینال میرسند (برآورد) |
|---|---|
| داخلی | حدود 15 تا 45 دقیقه بعد از فرود |
| بینالمللی | حدود 45 تا 90 دقیقه بعد از فرود |
چطور از این فاصله استفاده کنید
- در زمان فرود نرسید. اگر همان لحظهای که یک موج فرود میآید به محل انتظار برسید، احتمالاً مدتی منتظر میمانید. رسیدن در میانهی بازه معمولاً یعنی نشستن بیکار کمتر.
- به موج فکر کنید، نه به تکپرواز. چند پروازی که در همان 30 دقیقه فرود میآیند، مسافرانشان را در بازهی طولانیتری جلوی ترمینال پخش میکنند.
- حواستان به انتهای موج باشد. اگر نزدیک انتهای یک بازهی شلوغ به یک صف طولانی بپیوندید، ممکن است درخواستها قبل از رسیدن نوبت شما کم شوند.
- از زمان انتظار خوب استفاده کنید. خیلی از فرودگاهها یک پارکینگ انتظار یا محل انتظار برای رانندگان دارند. از تابلوهای فرودگاه و قوانین پلتفرم خودتان پیروی کنید و از این وقت برای استراحت، غذا خوردن یا شارژ گوشی استفاده کنید.
- برای دستههای پروازهای بینالمللی وقت بیشتری بگذارید. وقتی پروازهای راه دور با هم فرود میآیند، تقاضای جلوی ترمینال دیرتر میآید و بیشتر پخش میشود.
- منتظر غافلگیری باشید. نوار چمدانی که دیر راه میافتد، سالن گذرنامهی شلوغ یا گیتی که آماده نیست میتواند همهچیز را عقب بیندازد.
PeakMere چطور کمک میکند
PeakMere این زمانبندی را برایتان انجام میدهد. ورودیهای فرودگاهی را که انتخاب میکنید دنبال میکند، مسافران داخلی و بینالمللی را از هم جدا میکند و نشان میدهد احتمالاً چند نفر همین حالا و در 30 دقیقهی بعد به سمت جلوی ترمینال میآیند. هر جا بتواند از زمان رسیدن به گیت و در جاهای دیگر از زمان فرود استفاده میکند و در فرودگاههایی که برآوردش را داریم، مسافران ترانزیتی را هم در نظر میگیرد. هر عدد یک برآورد است، پس از آن بهعنوان راهنما در کنار چیزی که دور و برتان میبینید استفاده کنید.
فهمیدن فاصلهی بین فرود و رسیدن به جلوی ترمینال یکی از سادهترین راهها برای کمتر منتظر ماندن و بیشتر بودن در جای درست است.
PeakMere حسابوکتاب جلوی ترمینال را، پرواز به پرواز، برایتان انجام میدهد.